Отбасындағы зорлық-зомбылық көбіне сырт көзге байқала бермейді.
Үйдегі жанжалдың жиі қайталануы отбасы мүшелеріне психологиялық тұрғыдан ауыр әсер етеді.
Қорқыту, кемсіту және күш көрсету де зорлықтың түрлеріне жатады.
Мұндай жағдайға тап болған адам жалғыз қалмауы керек.
Жақын туыстардың немесе сенімді адамдардың қолдауы қиын сәтте маңызды болуы мүмкін.
Балалар жанжалдың куәсі болса, олардың қауіпсіздігіне ерекше көңіл бөлген жөн.
Зорлық белгілері байқалған жағдайда тиісті мамандардан көмек сұрауға болады.
Мәселені жасыру жағдайдың қайталануына әкелуі ықтимал.
Отбасындағы келіспеушілікті күш қолданбай шешудің жолдарын іздеу қажет.
Қауіпсіз шаңырақ өзара сыйластық пен жауапты қарым-қатынастан құрылады.
Сая ЕРБОЛАТҚЫЗЫ