Отбасындағы зорлық-зомбылық – жабық есік артында қалатын жеке мәселе емес, қоғамға ортақ күрделі түйткіл. Кей жағдайда жәбірленушілер қорқыныштан, ұяттан немесе жақындарының қысымынан көмек сұрауға батпайды. Ал үнсіздік зорлықтың жалғасуына жол ашуы мүмкін.
Мұндай жағдайларда ең маңыздысы – жәбірленушіні кінәламай, оған қолдау көрсету. Тұрмыстық зорлық-зомбылықтың кез келген түріне бейжай қарамау, құқық қорғау органдарына хабарлау және заң көмегіне жүгіну – қауіптің алдын алудың алғашқы қадамдары.
Отбасы татулығы күш көрсету арқылы емес, өзара құрмет пен түсіністік арқылы қалыптасады. Зорлық-зомбылыққа төзбеу – қауіпсіз қоғам құрудың маңызды шарты.
Ерзат АСЫЛ