Отбасы адам өзін қауіпсіз сезінетін орын болуы керек. Алайда кейде жақын адамдардың арасындағы жанжал қорқытуға, қорлауға, күш көрсетуге ұласып жатады. Ең қиыны, мұндай жағдайлардың көпшілігі сырт көзге байқалмайды.
Тұрмыстық зорлық-зомбылықтың алдын алуда ең маңызды мәселелердің бірі – оны «отбасының ішкі мәселесі» деп қабылдамау. Зорлыққа көз жұму жәбірленушіні жалғыз қалдырады, ал агрессордың әрекетін қайталауына жағдай жасауы мүмкін.
Зорлық тек денеге зақым келтірумен шектелмейді. Қорқыту, кемсіту, бақылау, ақшаға қол жеткізуді шектеу, психологиялық қысым көрсету де адамға ауыр әсер етеді.
Сондықтан мұндай жағдайдың алғашқы белгілерін елемеу маңызды. Қиын жағдайға тап болған адам көмек сұраудан қорықпауы керек. Ал айналасындағы адамдар жағдайды байқаса, «өздері шешеді» деп сырт айналмай, тиісті көмекке бағыттағаны жөн.
Отбасындағы татулық үнсіздікпен емес, өзара құрметпен қалыптасады. Зорлыққа төзбеу – әлсіздік емес, қауіпсіз қоғам құрудың белгісі.
Тоғжан ЖОЛДЫҒАЛИ