Біреуге қол көтеру ешқашан тәрбиенің немесе мінездің көрінісі бола алмайды. Күш көрсету адамның қадір-қасиетін таптап, оның жан дүниесіне жазылмас жара салуы мүмкін. Әсіресе, балалардың көзінше жасалған зорлық олардың болашақ өміріне кері әсер етеді. Отбасындағы кез келген келіспеушілік күшпен емес, сабырлы әңгімемен шешілуі керек. Нағыз күш – жақыныңды қорқытуда емес, оны құрметтей білуде.
Құралбек СӘБИТОВ