Түріп түннің перделерін
Махамбеттің соңғы сөзі Бісміллә! Алыс жаққа жорытқанда, Жорықтарда бөгіп қанға, Жүрегімді суыттым. Айлам бар ма – Айлап, жылдап майдандарда, Ашу, ыза бойды алғанда, Өзімді өзім ұмыттым… Ер үстінде туған едім, Шынжырымен матап мені, Бара жатыр…









